SPIDERWOMAN

uit haar holletje gelokt en gefotografeerd door mezelf

 
VANZELFSPREKEND
Terwijl ik vanavond het blikje kattenvoer opende en het zorgvuldig in de kattenbakjes deponeerde, bedacht ik: katten nemen eigenlijk alles als heel vanzelfsprekend aan.
Ze hebben er recht op om eten en drinken te krijgen, op verzoek te worden geaaid en te worden voorzien van een warme schoot en een schone bak….
En als ze niet krijgen waar ze recht op hebben, dan gaan ze stilletjes over tot daden van burgerlijke ongehoorzaamheid.
Tirannen zijn het!

 
SCHOEN GEZET
Met de nodige alcohol nog door mijn bloedvaten razend, sta ik voorzichtig op. Eerst maar een douche nemen want ontwaken valt vandaag niet mee.
Klaar met alles ga ik op zoek naar mijn schoenen, geen idee waar ik ze vannacht heb uitgeschopt. Eentje vind ik naast het bed. Vreemd, normaal gesproken trek ik toch beide schoenen tegelijk uit.
Al zoekend door het huis vind ik naast de bank het tweede exemplaar en wat schets mijn verbazing, er steekt een pakje uit. Aangezien ik alleen in dit huis woon en ik vannacht ook alleen thuis ben gekomen rijzen er vraagtekens. Hoe komt dit pakje in mijn schoen? Bestaat de goedheiligman dan toch?
Wil de enige echte Sinterklaas nu opstaan !

 
ZWIEREN ZWAAIEN………..
......……..tasje draaien. Wat, nog nooit van gehoord?
Om heel eerlijk te zijn zei het mij ook niets, tot mijn collega vanmorgen vol schaafwonden op handen, ellebogen en rug kwam binnenwandelen.
“Zo Dick, lekker wild katje tegengekomen jongen?”.
“Was dat maar waar” zei hij met een enorme grijns.
“Hoe kom je dan in hemelsnaam aan die schaafwonden man”.
Hij was een avondje uitgeweest met wat maten uit de kroeg. Kleiduiven schieten, tenminste dat was de bedoeling geweest. De nodige drank had er voor gezorgd dat er van dat schieten niet veel meer terecht was gekomen.
’s Nachts was hij laveloos de bus uitgerold met nog één lange straat naar huis te belopen. Hij herinnerde zich van vroeger, dat als je met je tas met gymspullen in het rond ging zwaaien, van voor naar achter, dat je dan een stuk sneller liep.
Dus hopla, zwaaien met die tas en in volle galop richting huis. Nog enkele meters van de voordeur verwijderd bedacht die mafketel zich nog af te moeten remmen……………

 
AFFIRMATIES
Grip hebben op je eigen leven, wie wil dat nou niet. Controle houden, je niet in een negatieve spiraal naar beneden laten sleuren. Positieve gedachten, affirmaties zijn de oplossing.
Ik mag spontaan mezelf zijn en genieten. Ik mag spontaan mezelf zijn en genieten……………
Herhaling is de formule. Het in volle kracht uitspreken en herhalen. Niet één keer maar meerdere malen per dag, tot het een deel van jezelf wordt en je geest het aanneemt voor de enige waarheid.
Het werkt, denk bijvoorbeeld maar aan mensen die kunnen liegen zodat ze het zelf gaan geloven.
Ik mag spontaan mezelf zijn en genieten..............

 
TROUWEN
Ze verteld me dat ze gaat trouwen met de liefde van haar leven. “Het is wel moeilijk hoor een feest geven, want er zijn nog al wat strubbelingen tussen beide families, dus uiteindelijk doe je het toch nooit goed” zegt ze.
Ook kan ze niet al haar “vrienden” uitnodigen omdat het gewoonweg teveel geld gaat kosten. Dus moet ze kiezen. Wie mag er wel komen en wie niet. Ze hebben er zelfs samen al ruzie over gehad. Ik verbaas me tevens over het absurde bedrag wat zo’n bruiloft moet gaan kosten en de gemakkelijke manier waarop het woord vrienden over haar lippen glijdt.
“Waarom geef je eigenlijk niet gewoon een besloten feestje, met de mensen die je echt dierbaar zijn” vraag ik haar. Nee trouwen doe je groots, met veel mensen.
Ik ga er niet meer tegenin want ze lijkt gelukkig. Maar kan iemand mij vertellen waarom mensen in godsnaam trouwen?

 
GEIRRITEERD
Vermoeid en met een bonkend hoofd worstel ik me door de gangpaden van de supermarkt. Een bloedhekel heb ik aan boodschappen doen, maar het is helaas een noodzakelijk kwaad. Mensen duwen, iedereen heeft haast.
“Kijk effe uit je doppen eikel, ik kan er hier ook niet langs”, roep ik als er iemand met zijn karretje voluit tegen mijn schenen aan rijdt. Het vuur in mijn ogen was klaarblijkelijk duidelijk zichtbaar want hij went zijn blik af en kijkt naar de grond. Sorry was op zijn minst wenselijk geweest, maar goed.
Na een half uur door de zaak te zijn gekriskrast, mijn kar volgeladen, stuit ik op een enorme rij bij de kassa. Verdomme ook dat nog.
Eindelijk aangekomen bij de kassa, begin ik mijn boodschappen, na het prijsscannen, over te laden van de band weer in mijn kar. “Mevrouw”, zegt de caissière “wilt u uw boodschappen in het andere karretje doen”. “Nee” zeg ik “waarom, de helft ligt nu hier al in”. Ze vraagt het me nog een keer en nogmaals vraag ik haar om de reden. “Uit veiligheidsoverwegingen” zegt ze “zodat er niets in uw kar is blijven liggen wat u bent vergeten op de band te zetten”. “Of ik niets gejat heb bedoel je”.
Geïrriteerd gooi ik alles over in het andere karretje en vraag de caissière of ze mijn tassen, die ik inmiddels ook in de andere kar heb gezet niet in wil zien, want wie weet wat ik daar allemaal heb ingedaan.
Tot overmaat van ramp zit er bij het terugzetten van dat kutkarretje één of andere vage munt in en niet de 50 eurocent die in mijn eigen kar zat. De volgende keer kunnen ze dus echt de boom in, er worden geen winkelwagentjes meer geruild.

 
INBRAAK
Vanuit een diepe slaaptoestand hoor ik glas rinkelen. Scherven vallen op de houten vloerdelen. Voetstappen………..
Ik lig verstijft van angst, niet in staat mijn ogen te openen.
Wat is dit in godsnaam, droom ik nu of ben ik wel degelijk wakker en waarom willen mijn ogen niet open?
Is het fenomeen inbraak nu ook mijn deel geworden.
Vaak fiets ik ’s nachts naar huis met de gedachte: “Laat de deuren nog op slot zijn, en de ramen nog heel”. Ondanks het feit dat ik niet in de stad woon, heeft dit dorp een behoorlijk hoog criminaliteitsgehalte. Zelfs al is het hier een vrij gecontroleerde buurt, met veel, soms te oplettende buren, is een gevoel van veiligheid ver te zoeken. Want wie durft er tegenwoordig zijn mond nog open te trekken als er iets gebeurd. Niemand toch. Nee het motto onder mensen is, ik houd mijn mond wel voordat ik zelf met een mes in de rug lig dood te bloeden. Erg laf, maar helaas een feit.
Ondertussen lig ik nog steeds met gesloten ogen. Probeer ze krampachtig te openen. Als het me uiteindelijk gelukt, graai ik naar het flesje traangas wat naast mijn bed ligt, richt het recht voor me uit, en loop (naakt) het huis door, overal de lichten aanklikkend. Niemand te zien, alles nog op zijn plaats. Ik heb me weer eens laten besodemieteren door mijn onderbewuste.
In plaats van opluchting zit de angst nog diep. Ik slaap de rest van de nacht met alle lichten aan en ga voor de zekerheid gekleed mijn bed weer in. Want een inbreker, naakt met een flesje traangas te lijf gaan…………….

 






Het zal niet onopgemerkt zijn gebleven dat het in huize Catlog een tijdje stil is geweest.
Twijfel, hoe ga ik verder en ga ik uberhaubt wel verder met loggen. Ik heb besloten het aan de lezer, dus aan jou over te laten.
[update]
Ondanks de behoorlijk fraudegevoelige poll is het duidelijk. Mootje logt in vervolg niet alleen meer over katten.

 
STIL
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor.
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door.

Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt.
Iedereen kijkt maar niemand is wie je denkt.

En het is zo stil in mij, zo stil in mij..............

 
ZAT
Ik ben het zat en inspiratie is ver te zoeken. Ik besef me maar al te goed, dat het verdwijnen van mijn log geen schokkend feit zal worden. Voor sommigen zal het zelfs een verademing zijn.
Ik heb ook nooit de intentie gehad om te loggen. Kreeg dit log kado, met de mededeling “zo nu heb jij er ook één”. Ja, en toen……..toen ging ik dus loggen.
Een Catlog, gezeikzever over katten. Misschien is het gewoonweg tijd om met dat kattengemekker te stoppen. Ik slaap er nog een nachtje over………

 

 
LDVD
Deze kat [link] heeft liefde nodig. Maar of dit nou de manier is. Ik zou persoonlijk een pannetje water in de aanslag houden, mocht ze het lef hebben hier in de tuin te komen kattenjanken.

 
SLECHTHEID
Laten we eerlijk zijn; de meeste van ons vinden het prettig als onze katten een laagje slechtheid bezitten. Ik zou me in ieder geval niet helemaal op mijn gemak voelen in het gezelschap van een kat, die met een heilige uitdrukking op haar gezicht door het huis zou wandelen.