LET LOVE RULE
Individualisme neemt steeds grotere vormen aan. Meer en meer mensen schermen met de woorden altijd maar druk druk druk te zijn. En ja, ik maak me er zelf helaas ook schuldig aan. Niemand schijnt meer echt tijd voor elkaar te hebben.
Hoe zou het toch komen dat dit fenomeen steeds sneller om zich heen grijpt.
Als ik naar mezelf kijk kan ik enkel concluderen dat ik het druk heb met mijn fulltime job, wat hobby’s die mijn aandacht vragen en de tijd die ik voor mezelf nodig heb.
Maar of dat een reden is om vrienden te verwaarlozen of ze in ieder geval steeds minder te zien?
Volgend jaar beloof ik het anders te gaan doen. Meer tijd vrij te maken voor de mensen die me dierbaar zijn. En de stille hoop koesteren dat dit al zo koude kikkerland niet nog killer gaat worden. Let love and friendship rule in 2003 !!

En uiteraard wens ik al mijn lezers en toevallige voorbijgangers veel liefde, geluk, gezondheid en leesplezier toe voor het komende jaar.

 
VUURTJE
Na een luie tweede kerstdag loop ik ’s nachts naar huis. Diep in gedachten verzonken word ik plotseling aangesproken door een man. “Heb je een vuurtje”, vraagt hij en zwaait met zijn sigaret.
Mijn tas doorzoekend kom ik tot de conclusie dat ik mijn sigaretten en dus ook mijn aansteker bij vrienden heb laten liggen. “Nee, sorry ik heb geen vuur”.
Plotseling veranderd zijn blik, hij begint te schreeuwen. “Geef me verdomme een vuurtje trut”.
Is die kerel nou helemaal van de pot gerukt. “Ik heb geen vuur zeg ik toch, donder op man, ga iemand anders lastig vallen”.
Dan pakt hij me bij mijn arm en toch wel angstig geworden begin ik mezelf los te rukken en naar hem te schreeuwen. Eenmaal bevrijd zet ik het op een rennen en zie dat hij geen poging doet me achterna te komen. Hijgend kijk ik nog eens achterom, ik zie nog een klein stipje van die vuurvragende zaadstaaf.
Ik zou nu echter zelf een moord begaan voor een sigaret. Iemand een vuurtje?

 
HAPPY CHRISTMAS

May you know love and joy this Christmas
and in the coming year.

 
VOORNEMEN
In tegenstelling tot de meeste vrouwen heb ik een hekel aan winkelen. Broek uit, broek aan, trui uit, trui aan. Passen is echt een drama. Meestal breekt het zweet me aan alle kanten uit en ben ik het na drie broeken gepast te hebben spuugzat. Vooral omdat mijn benen lang zijn en de meeste broeken daarom te kort. En dan die opdringerige verkoopsters die alles leuk vinden staan. Dat maak ik dus altijd zelf nog wel uit.
Vandaag had ik echter zin om iets nieuws aan te schaffen. Nee geen kerstoutfit, want als ik iets onnodig vind is het kleding kopen die na één keer dragen in de kast verdwijnt om er vervolgens nooit meer uit vandaan te komen.
Voor de verandering was ik snel geslaagd maar besloot wel dat in januari het anti-vreet programma in werking gesteld gaat worden. De hoogste tijd om dat randje knuffelspek van mij iets te laten krimpen.
En............, wat is jouw voornemen voor het nieuwe jaar?

 
VERSLAPEN
Onrustig word ik wakker. Ik heb heftig gedroomd vannacht, een droom die me heeft doen vasthouden en niet op tijd heeft laten ontwaken. Als ik uiteindelijk mijn ogen open doe en op de wekker kijk (9.30 uur) spring ik gehaast mijn bed uit, begin me als een gek aan te kleden en bel het nummer van mijn werk.
“Goede morgen u spreekt met Diana” klinkt er aan de andere kant van de lijn. Ik begin te ratelen over dat ik me verslapen heb, dat ik er over een half uurtje ben en waarom niemand me heeft wakker gebeld.
Het blijft even stil, maar al snel komt een enorme schaterlach me tegemoet; “Je bent vandaag vrij hoor Mo”.

 
KERSTKAARTEN
Eén keer per jaar omring ik mezelf met een stapel kaarten, enveloppen en postzegels.
Het schrijven van kerstkaarten aan familie en vrienden is voor mijn katten de ideale gelegenheid om behoorlijk lastig te zijn.
Zodra het adressenboekje is opengeslagen gaan ze er één voor één bovenop liggen, kluiven aan mijn pen en trachten de postzegels met hun scherpe tanden te perforeren. Een enorme zwiep met de staart doet ook nog eens de enveloppen van tafel afvliegen. Damn, stelletje kutkatten...........

 
CHAOTISCH
Ik ben een behoorlijk chaotisch type. Vergeet dingen, ben elke dag wel iets kwijt en weet overal een bende van te maken.
Zo kwam ik vanmorgen om half tien bij de kapper binnenlopen. Was gisteravond nog in de veronderstelling geweest dat ik een kappersafspraak voor half 12 had gemaakt. Lichte twijfel deed me echter zoeken naar het briefje waar ik de afspraak op had geschreven. Na een kwartier vond ik het slordig afgescheurde briefje: half tien, kapper, stond erop.
Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Waarom had ik in godsnaam zo’n vroege afspraak gemaakt. Op mijn vrije dag de wekker moeten zetten, niet kunnen uitslapen, is werkelijk een ware straf.
“Hee Mootje, goede morgen meid, ben je niet een beetje vroeg”. “Hoezo”, klinkt er verbaasd uit mijn mond.
“Je hebt toch pas om half 12 een afspraak” zegt Carl. Nee hè, dat meen je niet, dus dan kan ik hier nog twee uur gaan zitten wachten en vertelde hem over de zoektocht van gisteravond naar het briefje met de afspraak.
Gelukkig had er iemand afgebeld en kon ik alsnog om half tien mijn ragebol bij laten werken.

 
VERMOEID
Is het omdat ik zo ongezond leef of heerst er vermoeidheid.
Al weken kan ik mijn bed nog moeilijker uitkomen dan normaal al het geval is. Al weken plof ik ’s avonds op de bank met als doel er niet meer vanaf te komen, beseffende dat mijn agenda helaas te gevuld is om te kunnen blijven liggen. En al weken stel ik dingen uit met de gedachte: morgen weer een dag.
Vanaf nu beloof ik mijn vermoeide lichaam dan ook wat meer regelmaat, rust en een gezonder leven.
Welterusten………

 
O KOM EENS KIJKEN……..
…………… wat ik in mijn postvak vind.
Ergens in mijn grijze massa dwaalt de herinnering, dat ik als klein meisje met mijn broer en zussen luidkeels het hele sintrepertoire bij de kachel meezong en dat er vervolgens op de deur werd gebonsd om onze kinderharten nog sneller te laten kloppen.
Uiteraard waren we allemaal lief genoeg geweest om overspoeld te worden met cadeautjes.
De laatste jaren wordt het feest van de goedheiligman echter niet meer gevierd. Mijn familie schuwt het maken van surprises en het rijmen en dichten.
Verrast was ik dan ook toen ik bij thuiskomst naast de nodige post, twee in sinterklaaspapier verpakte cadeautjes vond. Ik kon het dan ook niet laten het pakpapier er bruut vanaf te scheuren en twee CD’s te onthullen.
Dank je wel sinterklaas.

 
LIEFDE
Liefde is de aanraking van huid tegen huid, vacht tegen vacht of huid tegen vacht.