|
.
|
||
|
Mootje leest bij:
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from mootje1969. Make your own badge here.
|
~ woensdag, oktober 29, 2003
GEEN ODE Carin doet vandaag een ode aan de bieb. Ondanks dat ik veel lees, kan de bieb me gestolen worden. Vroeger was ik wel lid van een bibliotheek en maakte ik gulzig gebruik van alle uittrekselboeken die je maar kon vinden, want verplicht lezen vond ik een ware straf. Nee, ik las wel wat uittrekseltjes en slaagde vervolgens met vlag en wimpel voor het examen. Ik die tijd ontstonden ook de boetes, die me bij het te laat terug brengen van de boeken, om de oren vlogen. En zelfs nu, nu ik al meerdere malen ben verhuist, weet die fijne bieb me nog steeds te achtervolgen met een boete die ik nooit betaald zou hebben. Ja me hoela, ga na jaren echt geen boetes meer betalen. Ik bedoel, weet niet eens meer om welk boek het nu eigenlijk gaat. Voor mij dus geen ode aan de bieb. Ik koop mijn boeken wel, dan kan ik zelf fijn bepalen hoe lang ik over het leesvoer doe. En daarnaast staat het ook zo leuk in de kast, die boekenverzameling. ~ vrijdag, oktober 24, 2003
AFSCHEID Ik weet nog goed hoe ik als kind samen met mijn neefjes en nichtjes door het trappenhuis bij oma rende. Verstoppertje spelen op zondag. Tot groot ongenoegen van de omwonenden overigens want luidruchtig zijn was deel van het spel. Toen had ik nog geen idee van de complexiteit binnen de grote familie van mijn vader. En groot was ie zeker. Mijn oma heeft in totaal 13 kinderen opgevoed. Vandaag, tijdens het laatste afscheid, de begrafenis, heb ik veel van hen waarschijnlijk voor het laatst gezien. Een raar idee, dat je met het begraven van je oma, tegelijkertijd afscheid neemt van ooms en tantes, neven en nichten omdat de familie zo verdeeld is. Omdat broers en zussen elkaar enkel nog zagen bij hun moeder, mijn oma. Een dubbel afscheid, met gemengde gevoelens. ~ dinsdag, oktober 21, 2003
RUST ZACHT Ze is niet meer, mijn oma. Gisteren is ze op 92 jarige leeftijd heengegaan, haar zo moeizame aardse leven achter zich latend. In het bijzijn van de kinderen die om haar gaven heeft ze haar laatste adem uitgeblazen. Rust zacht lieve oma, ik zal je missen. ~ zaterdag, oktober 18, 2003
NIET GESTOPT Ik was niet gestopt hoor, echt niet. Ik had immers enige tijd geleden beloofd niet meer te stoppen of het in ieder geval niet meer te opperen. Kreeg alleen geen letter meer op papier, ik bedoel log. Regelmatig ging de kast open met als opzet mijn log te vullen. Vervolgens staarde ik dan wat voor me uit en gedachten raasden, gelijk herfststormen, door mijn hoofd, maar niets was logbaar. Hoe langer het log echter stil kwam te liggen, hoe aantrekkelijker het leek om de stekker er voorgoed uit te trekken. Bezoekersaantallen werden vanzelf al minder. En zeg nou zelf, iemand die stopt met schrijven, aangekondigd of niet, die vergeet je vanzelf. Niemand is onmisbaar. Maar nogmaals, ik was niet gestopt, dus waar hebben we het over. ~ vrijdag, oktober 17, 2003
MOOTJE GECATNAPPED! Dit werd te gek. Al sinds 28 september geen postjes meer van onze Moo... Ik heb haar vandaag dan ook maar ontvoerd naar het Kattukse strand. Na een lange strandwandeling en een warme kop chocomel met slagroom heb ik haar plechtig laten beloven dat ze vanaf nu vaker gaat posten, anders volgen er represaillemaatregelen. Ik heb haar piano reeds onklaar gemaakt, haar katten opgesloten en twee handboeien hier aan haar kast bevestigd. Daar zal ik haar zo dadelijk aan vast ketenen (met de asbak, magnetronmaaltijden en de drankvoorraad ernaast) zodat ze wel moet loggen. Want vinden jullie ook niet dat drie weken zonder Mootjes postjes er minstens twee te veel zijn? posted by carin | |