LUNA
Al een aantal dagen was ze aan het spugen. Het was oppassen geblazen waar je liep, want voor je het wist stond je in een plerk met kots. In eerste instantie denk je dan aan een haarbal die dwars zit. Ik bedoel, de periode van hevig ruien is al weer een tijdje aanwezig en al dat haar daar kotsen katten van.
Maar na aanhoudend spugen ga je toch aan iets anders denken. En daarnaast was ze zichzelf niet meer. Ze lag maar te suffen op de bank en dat terwijl ze normaal als een parmantige dame door het huis huppelt.
De dierenarts liet ons weten dat we direct moesten langskomen. Een bloedtest wees uit dat er een aantal waarden te hoog waren en dat die konden duiden op eventuele nierproblemen. Luna moest een nachtje blijven.
Dozen als wij zijn hebben we allebei een traantje weggepinkt. Ongerust belde we dan ook de volgende dag hoe laat we haar mochten halen en kregen te horen dat ze niet meer spuugde, weer at en dronk maar dat ze nog niet naar huis mocht.
Vanmorgen hebben we haar weer mee naar huis genomen en vooralsnog lijkt het mee te vallen. Hopelijk doen de medicijnen die we hebben meegekregen hun werk en wordt ze weer helemaal de oude. Volgende maand weten we meer.
Enne Bubs, bedankt voor het branden van een kaarsje voor ons Luuntje (mrauwwww)